|
Benim Memleketim
Dört mevsimde çiçek açar, kar olur
Cennet misali benim memleketim.
Yozgat'ta halay, Erzurum da bar olur
Cennet misali benim memleketim.
Nasıl methedeyim güzel vatanı
Antalya'da meşhur Düzlerin Çam'ı,
Orada ataydım efkarı, gamı
Cennet misali benim memleketim.
Kültürü zengin, toprak tarih kokar
Türkler'in yurdu, herkes ona bakar
Düşman giremez gör kıyamet kopar
Cennet misali benim memleketim.
İstanbul eşsiz, Bursa Osmanlı yurdu
Beylik temelin Osman Gazi kurdu
Mehmetçik'in göğsü, aşılmaz surdu
Cennet misali benim memleketim.
Ayşe, Fatma ördü halı, kilimi
Çanakkale kırdı düşman belini
Ispartalı dersin gonca gülümü,
Cennet misali benim memleketim.
Serhat şehri Kars, güzelim Nevşehir
Üzümleriyle ünlenmiş Gülşehir
Ozanlar diyarı şirin Kırşehir
Cennet misali benim memleketim.
Konya Mevlana'nın eder yadını
Diyarbakır öğsün güzel adını,
Edirne'den Van'a alsam tadını
Cennet misali benim memleketim.
Urfa, Maraş, Antep hep dile gelsin,
İzmir,Aydın, Afyon efeler bilsin,
Mustafa Kemal'le yüzleri gülsün,
Cennet misali benim memleketim.
Ahmedi'yem canım vatana kurban
Bozok Yaylası'nda var olmuş atam
Burada sözlerim buluyor hitam
Cennet misali benim memleketim.
Ahmet Sargın
met Sargın'dan Bir şiir Demeti....
BEN BİR GARİP OZANIM
Duydum ki, imetheylemişsin beni
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Dilden dile ün eylemişsin teni
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Yıllar yılı ağladım gezdim
Hem de canımdan bezdim
Dolaştım dağı, taşı tezdim
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Memduh Şenol dost dediler
Ardıma düşüp geldiler
Seninle olduğumu bildiler
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Kimileri sattılar bir pula
Değer vermediler bu garip kula
Bir gün gel de Yozgat'ta ver mola
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Okudukça okuyup duygulandım
Dost diye sana dayandım
Haberin almayınca kaygılandım
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Sahip çıkmışsın zelil dosta
Gönüldür pek garip hasta
Günlerdir bilir misin yasta
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Kırıktır kanadım bak kolum
Hakka aşık basit bir kulum
Pek şişirmişsin yırtık tulum
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Cümle aleme yaymışsın beni
Alır başımda taşırım seni
Ateşe yaksınlar bu bedeni
İnan ki, ben bir garip ozanım!
Yazmışsın uzun uzun
Çırpındım çıkmadı tozum
Neylersin ki geçmez bir kozum
İnan ki ben bir garip ozanım!
Amacım vatana edeyim hizmet
Ömür ya olur inşallah kısmet
Biraz da yoksulluktan söz et
İnan ki ben bir garip ozanım!
Uzat elini haydi barışalım
Oturup dostca konuşalım
Sözden söze karışalım
İnan ki ben bir garip ozanım!
Ahmediyem seni andı
Uçup gül dalına kondu
Her gördüğünü dost sandı
İnan ki, ben bir garip ozanım!
UNUTMA BENİ!
Yarenim gül yüzlü dostum sevdiğim
Ne olur unutma, unutma beni!
Uğruna ben herşeyim canım koyduğum
Ne olur unutma, unutma beni!
Gönüller sultanı sevgiyle bekler
Beyhude gitmesin bunca emekler
Solmasın dalında gonca çiçekler
Ne olur unutma unutma beni!
Çiçeklerim solup gelmeden güzüm
Ateşin içinde yanan bir közüm
Seni sevmek benim en güzel sözüm
Ne olur unutma unutma beni!
Dilerim Allah'tan sevgiler ölmez
Seninle gülen yüzüm sensiz gülmez
Ceylansın dağında güllerin solmaz
Ne olur unutma unutma beni!
Ahmet SARGIN
...............
CANLAR AĞLADI
Debrem gecesi binalar yıkıldı
İçinde binlerce canlar ağladı!
Sokağa sessizce korku saçıldı
Çoluk çocuk nice şenler ağladı!
Yalova, İzmit, Değirmendere
Saniyede yerle bir gel gör hele
Döner durur bunlar sanki pervane
Çoluk çocuk nice günler ağladı!
Türkiye Müslüman Türkün yatağı
Alparslan kurmuş şanlı otağı
Fatih, Yavuz, Atatürk yüz tutağı
Mezarında şehit onlar ağladı!
Salladı yer gök binalar yıkıldı
Deniz kükredi yerinden söküldü
Canlı cansız Marmara'ya döküldü
Genç ihtiyar nice canlar ağladı!
Çaresiz bugün esmiyor yeller
Kırık kanadı sarmaz olmuş kollar
Kökünden kopuverdi nice dallar
Ayşe, Fatma nice dullar ağladı!
Korkunç onyedi Ağustos gecesi
Ah ile vah oldu her bir hecesi
Günlerce perişan kaldı nicesi
Kadın, erkek nice kanlar ağladı!
Gece uykusundaki binlerce can
Denize dayandı aktı pek çok kan
Gözyaşı döktü milyonlarca insan
Beyaz siyah nice tenler ağladı!
Depremle dolmuş yıkık minareler
Evsiz kalmış zavallı viraneler
Yazık ki sönmüş binlerce haneler
Kendinden habersiz kullar ağladı!
Şimdi tüm Anadolu birlik oldui
Dağ taş gönderilen yardımla doldu
Fakiri, zenğini hepsi pek soldu
Ana- kız goncalar güller ağladı!
Sargın oturup günlerce ağladım
Ağlayıp da karalar bağladım
Azgın seller gibi akıp çağladım
Şair, ozan nice diller ağladı!
Ahmet SARGIN
................
KÖR OLASI YOKSULLUK!
Yedin beni bitirdin
Üstüme sıkıntılar getirdin
Kalmadı mecelimi yitirdin
İki gözü kör olası yoksulluk!
Neye attımsa boş çıktı elim
İkiye katladı büküldü belim
Söndürdün alevlenmedi emelim
İki gözü kör olası yuksulluk!
Önümde oldun hep engel
Attın ayaklarıma çengel
Dizin dizin yürüttün dön gel
İki gözü kör olası yoksulluk!
Yeter artık yakamı bırık
Süründürdün benim adımı bırak
Şu yalan dünyanın tadını bırak
İki gözü kör olası yuksulluk!
Dost komadım dağıttım
Mal komadım tükettim
Soy komadım terk ettim
İki gözü kör olası yoksulluk!
Hep acı,hep elem verdin
Hayatıma setler gerdin
Yollarıma da dikenler serdin
İki gözü kör olası yoksulluk!
Hem okudum, adam da oldum
Kısa yoldan köşeyimi döndüm
Yoksulluğu kaderim bildim
İki gözü kör olası yoksulluk!
Bütün varımı yok ettin
Kederimi sıkıntımı çok ettin
Hayallerimi hep şok ettin
İki gözü kör olası yoksulluk!
Ne bey oldum, ne de paşa
Eline almışsın bir maşa
Beni çevirdin yolunmuş kuşa
İki gözü kör olası yoksulluk!
Ahmediyem hataya düşme
Bu fakirliğin ateşinde pişme
Ben zengin olurum diye şişme
Yakanı bırıkmaz senin yoksulluk!
Ahmet SARGIN
............
NANKÖR KEDİ
Dost diye bağrıma bastım
Bana mıydı senin kastın
Çekip dar ağacına astın
İnsan yiyen nankör kedi!
Bak zavallıya bak hele
Kahvelerden eve gele
Altı yırtık dolmaz sele
Yolun kaybetmiş nankör kedi!
Bak hele döküp dağıttı
İşler birbirine kattı
Helal rızkım dama attı
Ekmek bilmez nakör kedi!
Rızık kazandım cuurk yuttun
Aç idin ekmegin tuttun
Sermayene neler kattın
Kadir bilmez nankör kedi!
Bak bulurum kendime dost
Olurum Hak yoluna post
İnsana gerek böyle dost
Yalan sözlü nankör kedi!
Allah kerim gel sen yine
Evir, çevir tekrar dene
Coşarım gelecek sene
Aklı yitik nankör kedi!
Dedin ayağımı yer edem
Gör ki bak sana ne edem
Pişmanım of nere gidem
Çifte attın nakör kedi!
Düşene dost olur insan
Dosta dünya etme zindan
Ayak oyunu çek bundan
Adam olmaz nakör kedi!
Çelme takar hoş durursun
Çiften pektir sert vurusun
Kendin bilmez bey olursun
Şaşkın ördek nankör kedi!
Dostluk asla unutulmaz
Kör kurşunla dost vurulmaz
Karga bülbül yerine konmaz
Leş kargası nakör kedi!
Şal insanı insan etmez
Bu devran hiç böyle gitmez
Adamlığın beş para etmez
İnsan olmaz nakör kedi!
Ahmediyem gün görecek
Dost ardı sıra gelecek
İnsan olduğun bilcek
Kendin bilmez nankör kedi!
Ahmet SARGIN
.......
ALLAH'IM
Sıkıntılar bastı dört bir yanımı
Ne olur bana böyle gül Allah'ım!
Aydınlatıver karanlık dünyamı
Nurlu güneşinle sil Allahım!
Dile ki gülsün şu gül yüzlü yüzüm
Her zaman Allah olur ilk sözüm
Sönmez içimdeki yanan közüm
Yaşım olur akan sel Allahım!
Ağlıyorum feryatlarım bilinmez
Akan göz yaşlarım silinmez
Acılar, kederler görünmez
Sana yalvardığım bil Allahım!
Sargınım inan için için yandı
Her gördüğün gerçek dost sandı
Yalancı dostun gülüşüne kandı
Halimizi böyle bil Allahım!
.........
GEL SEVDİĞİM
Bekliyorum yollarını
Özlüyorum kollarını
Kırmayasın dallarımı
Gel sevdiğim, dön cananım.
Özlüyorum nefesini
Dinliyorum hep sesini
Yar özlemini sevgisini
Gel sevdiğim, oön cananım!
Zor hasretin öz canıma
Kanım kaynar hep kanına
Varmak isterim yanına
Gel sevdiğim, dön cananım.
Bu can dosttan ayrı olmaz
Seven sevdiğinden kalmaz
Tutar gönül beni salmaz
Gel sevdiğim, dön cananım!
Uzatırım elimden tut,
Sevğime de sevğini kat
Dost bulamazsan alıp sat,
Gel sevdiğim, dön cananım!
......... Ahmet Sargın
AĞLAMA NE OLUR!
Hayat yakalamış beni tutuyor
Zalim acımadan teni yutuyor
Teline değmeden sazım ötüyor
Dert yükü anam ağlama ne olur!
Aklım eriyor da gücüm yetmiyor
Yunan zulmü heiç aklımdan gitmiyor
Kalbim durmuş nabzımsa atmıyor
Sızan gözyaşlarım akma ne olur!
Dertli ozan derki bu ağıt niye
Sahip çık gardaşım cennet ülkeye
"Uyan Ey Türk Milleti uyan!" diye
Sil gözyaşlarını ağlama ne olur!
Yetim yavrum ağlıyor da susmuyor
Hastadır kuzum daim kan kusuyor
Azerbaycan,Kerkük bana küsüyor
Can gardaşım ağlama ne olur!
Her yerde katliam, her yerdedert var
Dualar geçmez olmuş etmiyor kar
Kırımlı gardaşım hep bana bakar
Kanlı gözyaşlarım akma ne olur!
...... Ahmet SARGIN
KENDİNE GEL KENDİNE!
Yüklenip kervanın henüz kalkmadan
Ey gönül kendine gel, kenide gel!
Ölüm fermanın da henüz çıkmadan
Ey gönül kendine gel, kendine gel!
Tazedir gül yüzün solacak bir gün
Ömrü vakit tamam olacak bir gün
Yaşlı hoca selan okuyacak bir gün
Ey gönül kendine gel, kendine gel!
Domurcuk güllerin tazeyken solmadan
Yaprağın sararıp kabına dolmadan
Kuru odunun ateşe konmadan
Ey gönül kendine gel, kendine gel!
Ölüm haberin salınır dört yana
Dostların seni iyilikle ana
Geride yaptıkların anlatıla
Ey gönül kendine gel, kendine gel,
Hakka aşık olan söyler sözünü
Yüce Allah'a bağlarda özünü
Sadece hayra yöneltip gözünü
Ey dost kendine gel, kendine gel!
............
DEREMEDİM GÜLLERİNİ
Umutlar yorgun, umutlar çaresiz,
Bedenler kırgın, ışıklar sönük,
Çözemiyorum günün hallerini.
Çare yok, çözüm yok,
Aşamıyorum Yemen çöllerini!
Düşman acımasız, dostlar yorgun,
Kalmışım halsiz, hem de kırgın,
Deremiyorum bahar güllerini!..
Fitne ateşi durmadan kaynıyor,
Ocağım yanıyor, dumanım çıkmıyor,
Uzatamıyorum dosta kollarımı!.
Perim perişan şimdi bedenim,
GÜNEŞ OLSAM!
Umutlar isyanda, umutlar onda!
Düşer gideriz bilinmez yollara.
Bağlanmışız el pençe dvianda,
Kendinden habersiz şol kullara.
Hak nasip eylese şimdi,
Meyveler dolsa kuru dallara!
Bahar geçti, yaz geçti,
Girdik sıradan kışa kaldık,
Çözüm olabilsem umutsuz kullara!.
Omuzlarıma kar yağıyor lapa lapa!
Yazı beklerken kapıda kaldı gözlerim,
Güneş olabilsem gölgediki insanlara!
Hava buz gibi ateş yok, duman yok,
Ateş olup ısıtabilsem dünyayı!...
Ahmet SARGIN
YOZGAT
DEREMEDİM GÜLLERİNİ
Anlatırım anlamaz, seslenirim duymaz
Barajlar kuruversem çöllere
Irmaklar çaresiz, yürekler yanık,
Atıversem kendimi derin göllere
Çare yok, çözüm yok, umutlar sönük,
Kapılır giderim belki sellere
Derdimi dinler diye belki birileri
Sarılıp anlatırım sarı tellere
Yazı verdim arzu halimi şimdi,
Derin uykudaki umutsuz kullara.
"Uyan Ey Aziz Millet !" diye
Girerim şimdi halden hallere!..
KENDİME DÖNÜYORUM
Hayat bir garip yoldur,
Uzadıkca uzanır uzaklara
İnsanoğlu bir garip kuldur
Düşer bilinmez tuzaklara
Kırık dökük darmadağınık
Kalmışız yeni baharlara!
Umut istedik, güven sorduk,
Çaresiz insanlara!
Umudumuzu çekip aldılar
Atıverdiler bizi karanlıklara
Şimdi mahzun, şimdi üzgün
Umut aradık uzaklarda!
Adam ithal ettik yeniden
Umut olsun diye derinden
Şimdi biz de diyelim:
" EY Türk titre ve kendine dön!"
Çare?... İnanmazsın amma:
Damarındaki asil kanda!...
Ahmet Sargın- Yozgats
|
